Ik zag vanmorgen op de campus iets dat me aan het denken heeft gezet: De blindegeleidehond van een nogal gezette, sterk bijziende vrouw had net zijn gevoeg gedaan op een grasperkje op de campus. Nu is men in Amerika, en vooral hier dan, zeer verantwoordelijk i.v.m. het opruimen van poep, iedere honde(n?)eigenaar heeft steeds een plastic zakje bij de hand om een eventuele bolus kak van hondlief discreet in een vuinisbak te deponeren, zo ook deze dame. Maar haar visuele handicap maakte het voor haar nogal moeilijk om de bruine jongen van haar labrador te localiseren, ze stond voorover gebogen, plasticzakje om de hand, om beter uit te kunnen maken of die bruine waas op haar netvlies een drol dan wel een verloren snickers reep van een halloween trick or treater voorstelde. Wat doet men in zo'n geval? Helpen? "Ja, ja, beetje naar links, hand toeknijpen nu, nee, niet zo hard....", het voor haar doen, of doen alsof je niets in de gaten hebt en gewoon doorlopen. Terwijl ik de opties aan het overlopen was viel me een bordje op dat aan de hals van de hond bevestigd was en dat de keuze vergemakkelijkte: "I am at work, please don't pet me." (Ik ben aan het werk, aai me niet aub). OK, als ik je hond niet eens een vriendelijk aaitje over de bol mag geven, zal je het zeker niet goed vinden als ik
me met zijn drollen ga beginnen moeien. Met een proper geweten (en propere handen) vervolgde ik mijn weg, nieuwe avonturen tegemoet.
Was de blinde dame ook haar geurzin aan het verliezen? Er is immers een een redlijk verschil tussen een snicker een een gerycleerd blik "chapi"...
Waarschijnlijk was ze aan het proberen of er ergens nog een "dumb f**k" rondliep die haar hond z'n kak wil opruimen..
Excellent site, added to favorites!!
This is my site:
http://jimmy-choo-handbags.blogspot.com
Very nice, beautiful and interesting site!
This is my site:
http://replica-louis-vuitton-handbags-4you.blogspot.com