Deze entry intikken gaat een beetje moeilijk, ik zit een beetje met nevel in de kop. Vanavond had Jeff, Heathers vader, ons uitgenodigd naar de jaarlijkse fundraiser/eetfestijn van de Franse kamer van koophandel, ter ere van de komst nieuwe beaujolais. Jeff is een liefhebber van lekker eten, en dat is een understatement. Hij is een bijdehandse joods advocaat, (specialiteit: drinking and driving offenses) man van de wereld, rad van tong maar gul van hart, en doet niets liever dan mensen meenemen naar zijn favoriete restaurants. Het komt er dan vooral op aan om in te gaan op zijn suggesties en te luisteren naar zijn best wel onderhoudende anecdotes en ad rem opmerkingen. Telkens ik gasten uit Vlaanderen op bezoek had, mijn ouders, neef Ruben of vriend Steven en Isabel, stond Jeff letterlijk te popelen van ongeduld om hen uit eten te nemen. Als we bij ons de term "typisch amerikaans" in de mond nemen, is dat meestal negatief, maar Jeff is typisch Amerikaans in de positieve zin: openhartig, joviaal,
weinig vooroordelen en altijd en overal op zijn gemak, maar ook gauw verveeld en behoefte aan constante stimulans. Hij was al weken bezig over deze avond: "It's the best night of the year, better than New Year." En het was ook best de moeite. Vele lekker hapjes en een paar authentieke Fransen (wat in Amerika overeenkomt met vrouwen met okselhaar en venten die nooit douchen en altijd vuile bedoelingen hebben) zorgden voor een lekker sfeertje. El vino did flow! Er was ook een stille veiling, Jeff bood en won op drie hondebedden (French design), zijn vrouw maakte een betere keuze en tikte voor een prikkie (relatief gezien) vier tickts voor de Timberwolves op de kop. Ik bood op niets maar win wellicht een houten kop for a day.