The Jayhawks, een van Minneapolis meer bekende groepen houden er mee op. Een fan was ik niet, maar hun Hollywood Town Hall is destijds op een af andere manier tussen het stapeltje van 15 CDs geraakt dat ik mee had genomen toen ik een jaar in Firenze ging studeren. Het was een van de weinige van mijn CDs die de goedkeuring van mijn flatgenoot kon wegdragen, dus dat plaaje heb ik meer dan eens gedraaid, maar om een of andere reden heb ik daarna mooit meer naar the Jayhawks geluisterd, zelfs toen ik naar hier verkaste. Het is wel een sterke plaat, volgens de all music site hun beste. Maar Amerika in de hoogdagen van de grunge was voor the Jayhawks allicht een beetje the wrong time and the wrong place voor hun magnum opus.
Off the top of my head, een paar van de andere CDs die destijds deel uit maakten van mijn Firenze collectie.
Neil young - Sleeps with Angels
dEUS - Worst Case scenario
Suede- dog Man star
Radiohead - The Bends
Een berg Smiiths and Morrissey
Come to think of it, geen wonder dat Romain, mijn flatgenoot alleen maar naar the Jayhawks wilde luisteren, hij was immers nogal zwaarmoedig, en ik kan me voorstellen dat geen van die andere CDs hem echt vrolijk maakte, toch wel een beetje sad bastard music allemaal. Het heeft trouwens niets mogen baten, nog voor het het jaar om was vertrok hij terug richting Geneve, een illusie armer en een depressie rijker. Om een of andere reden heb mijn huis en kamergenoten wel vaker met depressies geworsteld, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Posted by vana0047 at February 22, 2005 04:24 PMIk draai donderdag toevallig een nummer uit Hollywood Town Hall. In 1992 nam ik Take me with you op toen ze het draaiden in Update. En gisteren bij het samenstellen van mijn playlist werd ik even nostalgisch. Muziek opnemen op cassetjes, de stem van Chantal Pattyn die nog door de pauzetoets klinkt. Wist ik veel dat het americana was en dat ik jaren later nog steeds gek zou zijn van het genre. Terwijl grunge vakkundig zit weggeborgen in de box early 90-ies, blijft americana overeind.
Ik denk dat ik donderdag behalve Martin's Song ook nog maar eens Take me with you draai. 13 Jaar later in mijn eigen programma. Yee-haw!
in naam van de huis-en kotgenoten die je gekend hebt die depressief zijn/waren :
het kennen van een mens met jouw down-to-earthness en no-nonsense attitude kan alleen maar helpen/geholpen hebben om terug uit het dal te klimmen en met de voetjes op de grond te komen.
Singer George Michael lends the piano on which John Lennon wrote Imagine to an anti-war exhibition.
Posted by: Rory Hartwell at May 22, 2007 01:08 PMSinger George Michael lends the piano on which John Lennon wrote Imagine to an anti-war exhibition.
Posted by: Rory Hartwell at May 22, 2007 01:08 PM