baslog

gevraagd: vrd zdr ambitie

D.M., een collega van in mijn tijd als readers' representative bij the Minnesota Daily, een slacker eerste klas, maar wel een met charme, heeft zich even uitgeleefd op ebay. D.M. heb ik altijd best gemogen, op de redactie destijds liep het dik van de twintigjarige snotters die ervan overtuigd waren dat ze binnen de paar jaar bij the New York Times aan de slag zouden gaan. Hoogst irritante wezentjes die zichzelf en het leven in het algemeen veel te ersntig namen. D.M. was een oase van absurde zelfrelativering in die woestijn van opgeblazen strevertjes. Op studie en carrieregebied kreeg hij niets voor elkaar, niet omdat hij niet intelligent genoeg was, maar veeleer omdat hij er niet in slaagde ook maar enige structuur in zijn leven aan te brengen en hij de op een of andere manier er steevast voor koos bijzaken voorrang te geven op hoofdzaken. Een paper afkrijgen tegen een deadline was voor hem onmogelijk, maar hij kon wel een week brainstormen over een halloween kostuum. Zijn leven was in een constante staat van damage control, steevast hing hij aan de lijn met schuldeisers of met de studentendienst om weer een of andere scheve situatie recht te zetten.

Hij provoceerde wel graag een beetje. Nogal wat vrouwelijke medewerksters waren trouwe fans van Sex and the City op HBO, en D.M. wist ze steevast op de kast te krijgen want Volgens hem waren series als Sex and the City verantwoordelijk voor de Sept. 11 aanslagen. "They show those dumb self involved bitches buying 150$ shoes and talking about nothing that is remotely socially redeeming,.... of course those poor fuckers at the other side of the world think that we deserve to have the shit bombed out of us when they see that." Ik denk niet dat hij dat allemaal meende, hij imiteerde gewoon een beetje de alienate-your-audience humor van zijn idool Andy Kaufman. Het was altijd een beetje raden wanneer D.M. iets meende of je gewoon in de zeik nam.

Als lid van de editorial board van de Daily, was hij verantwoordelijk voor de linkse inslag op de opinie pagina's. Toen republikeins "empty suit" Norm Coleman
in 2002 een senaatszetel in de wacht sleepte ten nadele van Democratisch boegbeeld Walter Mondale verkondigde D.M. luidop op de redactie: "I am going to say one thing about this fucking joke of an election, and then I will shut up: Norm Coleman is a shit eating cock sucker, and that's all there is to it." Zijn verfijnde politieke analyse haalde de opinie pagina's niet, maar zorgde er wel voor dat de hoofdredacteur stilletjes aan genoeg van hem kreeg. Het kwam dan ook niet als een verrassing dat toen D.M. halfweg het jaar zijn ontslag aanbood, dat met graagte aanvaard werd door the powers that were. "you lost your edge a while ago," kreeg hij nog mee als schouderklopje. Losing your edge nog voor je vijfentwintigste, niet slecht. Maar wat D.M. uiteindelijk had doen vertrekken was niet die sacrosancte hoofdredacteur, die kon wat hem betrof op het dak gaan zitten, maar een stukgelopen office romance. Dat viel me dan weer tegen van hem, dat die speelse cynicus zich zo uit het lood liet slaan door een ordinaire scharrel. Sindsdien niet veel meer van D.M. vernomen. Een paar keer ben ik nog uitgeweest met andere ex-collega's van mijn Minnesota Daily periode, en telkens zou D.M. ook langskomen, maar -noblesse oblige- telkens stuurde hij zijn kat.

De amateur psychologe in Heather heeft al verklaard dat ik altijd zulke karikaturale underachievers mijn vriendenkring probeer binnen te smokkelen. Kan wel kloppen. Heather denkt dat mijn narcisisme me er toe aanzet evenbeelden van mijzelf uit te kiezen, maar ik hou het er gewoon op dat het prettiger toeven is met iemand die het leven vanuit kikvorsperspectief bekijkt. We houden toch allemaal meer van Tim uit "the Office"

“No I don’t talk about my love life for a very good reason, and that reason is I don’t have one. Which is very good news for the ladies-I am still available. I’m a heck of a catch, cos, er well look at it. I live in Slough, in a lovely house, with my parents. I have my own room, which I’ve had since yep, since I was born. That’s seen a lot of action I tell you. Mainly dusting. I went to university for a year as well, before I dropped out, so I’m a quitter. So, er, form an orderly queue ladies.”

dan van David Brent:

“Some people are intimidated when talking to large numbers of people in an entertaining way. Not me.”

I rest my case.

De leegte die D.M. achterliet heeft A.W. voor een tijdje ingevuld. Een collega die na zijn master's opleiding (die hij nooit heeft afgemaakt) in mijn school wat op de dool geraakte en om de twee weken op vrijdag tegen betaling zijn bloedplasma liet aftappen. Ik kreeg dan steevast een telefoontje, want dan had hij 60$ op zak, of ik geen zin had om een glas te gaan drinken. Dat was altijd lachen geblazen, want hij kon dan natuurlijk niet goed tegen alcohol. Uiteindelijk heeft hij zijn glijpartij richting onderbuik van de samenleving min of meer weten af te remmen. Hij heeft ondertussen een lief (hoewel ze me mentaal wat lat labiel lijkt) en een vaste job bij een bedrijf dat -geeuw- medische apparatuur produceert. Afgelopen vrijdag belde hij me voor het eerst in maanden weer op, of ik geen zin had om een paar pinten te gaan pakken. Ja, alles ging goed met hem, druk op het werk, maar wel interessant werk en goede vooruitzichten, en in de liefde ging ook alles voor de wind. Ik merkte dat hij slechts schoorvoetend zijn nieuw gevonden geluk durfde te bekennen, alsof hij besfte dat hij het evenwicht waarop onze sociale verstandhouding rustte had verstoord. The selfish bastard. Hem dan maar vlug met een doorzichtig excuusje wandelen gestuurd, en vrijdagavond voor de buis doorgebracht. Sorry, A.W., het ga je goed, but in the days when you were hopelessly poor, I just liked you more....

Posted by vana0047 at March 28, 2005 10:57 PM