baslog

Avondje om te vergeten

Gisterenvoormiddag heb ik een meeting gehad met mijn assistenten waarin we het hadden over de papers die ze vorige week met wel erg losse pols verbeterd hadden, en het verliep wonderwel. Er werd niet met vingers gewezen of met excuses gehoocheld, ik denk dat ze wel wisten dat ze het iets te licht opgenomen hadden en er van uit gingen dat ik het wel zou laten glijden. Allicht ben ik iets te gemakkelijk geweest, maar dat heeft wel als voordeel dat als je dan eens de puntjes op de i zet er wel geluisterd wordt (of gedaan alsof). Ik zal er in ieder geval niet om rouwen als deze cursus er op zit, want er komt veel meer bij kijken dan ik had gedacht.

Anyhow, na al dat gestress keek ik er naar uit om gisterenavond in mijn ukkie een concertje te gaan pikken. Een van de bands die ik in de vorige maanden "ontdekt" heb, Dogs die in hot cars, speelde in The Fine Line. Dogs Die in Hot Cars is een schotse band die een beetje in de Franz Ferdinand stroming past, beetje vrolijk geschift, pretentieloos, catchy tunes, soms lichtjes absurd (You gotta love songtitles as "I've got mandarins in my cheeks") . In vergelijking met Franz F. klinken ze nog iets meer als the Talking Heads met ska invloeden en iets minder post punk. Ik keek er echt naar uit.

Als ik met vrienden naar een concert ga moet er altijd een heel ritueel gevolgd worden. Waar gaan we voor pre-concert drinks, wanneer zakken we af naar
de venue (liliputters willen altijd zo vroeg mogelijk afzakken omdat ze een goed plaatsje willen, ik met mijn 1.88m heb nooit problemen om het podium te zien en drink liever nog een extra brewski) , waar gaan we voor post-concert drinks, wie komt, wie niet, en meestal zit je dan opgescheept met vrienden van vrienden waar je nogmaals je leven aan mag gaan vertellen ("Where you from? What do you study? What will you do after you graduate?"). Please somebody shoot me. Ik weet niet of het de leeftijd is, maar opgedrongen sociale contacten
beginnen meer en meer een nachtmerrie te worden, en vooral gisteren had ik er geen zin in. Ik had al naar the Fine Line gebeld, wist wanneer dat Dogs Die in Hot Cars (10 uur) zouden optreden, zodat ik geen twee uur te vroeg zou opdagen. Om 9.30 vertrekken, tegen middernacht thuis, misschien iets later als ik op de weg terug bij Green Mill zou stoppen voor een late night appetizer (Barbecue Chicken Pitta voor 2.50$). A perfect plan.

Then, disaster struck. Ik check mijn email, en zie een email van mijn Noorse vriend P.: "Shins tonight." The Shins speelden gisterenavond in First Avenue, en hij had een ticket voor mij gekocht. P. heeft de irritante gewoonte om tickets voor mij te kopen voor bepaalde shows zonder te vragen of ik die wel wil. Misschien had hij me ooit wel gezegd dat hij een ticket voor mij had gekocht, en allicht had ik wel gezegd dat dat ok was, maar ik herinner me het in ieder geval niet, (maar soms bevind ik me in benevelde toestand in zijn gezelschap, hij is immers Noors, en bij Noren kan de hersenkwab verantwoordelijk voor spraakvermogen alleen middels alcohol geactiveerd worden), maar hij had er me in ieder geval niet aan herinnerd de vorige dagen. Ik las de email, en mijn ergste vermoedens werden bevestigd, blijkbaaar was dit een group event, want de email was verzonden naar een man of tien, er werd een plaats afgesproken voor pre concert drinks, het hele ramp scenario. Tickets waren 18$ dus ik kon het niet maken om te zeggen dat ik het niet wilde, of dat hij het maar moest zien kwijt te raken, I was fucked.

Nu vind ik The Shins best wel een ok groep, Chutes Too Narrow is een fijne schijf en voor de Garden State Soundtrack (Independent movie die alleen in het eerste half uur cliches ontwijkt) hebben ze twee pareltjes van songs afgleverd, maar ik vond 18$ (12$ voor Dogs Die in Hot Cars) een beetje veel, en zag het niet zitten om in een volgepakt First Avenue (concert was uitverkocht) mijn maandagavond door te brengen. En al bij al vind ik hun sound na een tijdje wat voorspelbaar, en wilde ik liever een up and coming band aan het werk zien, zonder ondergevig te zijn aan de praktische en sociale beslommeringen dat een concert in groepsverband bijwonen met zich meebrengt. En ok, ik geef toe, niets menselijks is mij vreemd, ik hoopte er ook wel op misschien een ontdekking te doen om kennerskrediet op te bouwen. Als Dogs Die in Hot Cars volgend jaar doorbreekt in de indie scene en voor 20$ dollar in First Avenue speelt en al de sycofanten massaal daarheen trekken wil ik kunnen zeggen "been there, done that. Ik zag ze vorig jaar al aan het werk toen jullie net zoals de rest van de trendvolgers naar dat slappe Shins concert gingen, maar ga vooral, het loont de moeite, ik ga ondertussen
wel naar dat optreden van die Ijslandse band met Moldavische zangeres die volgend jaar beslist doorbreekt."

Maar ik had geen keuze. Ik heb nog wel geprobeerd mijn ticket aan de deur te verkopen, maar er was veel meer aanbod dan vraag, dus dat was al ook geen succes. De hele avond was een tegenvaller. Voor aanvang en groupe (waarin zich een paar hoogst irritante persoonlijkheden bevonden) pre concert drinks genuttigd in Pizza Luce, daarna op aandringen van de lilliputters veel te vroeg naar First Avenue afgezakt, daar nog meer dan een uur staan draaien, en uiteindelijk een zeer slap concert gezien. Ze speelden veel nieuwe songs die allemaal hetzelfde klonken. Great stuff....FOR ME TO POOP ON! De avond kreeg nog een spetteren d einde toen een meisje naast mij aan het powerkotsen sloeg. Na vier uur als amusement vermomde verveling, was de martelgang over. Onderweg naar huis nog gestopt bij de Green Mill. The BBQ pitta was koud. These are the things that kill me.

Posted by vana0047 at April 12, 2005 01:05 PM