baslog

boxing day

Zaterdag met een vriend en Heathers vader, Jeff, naar "den boks" gaan kijken. We zijn al een paar keer samen Saint Paul naar een bokswedstrijd gaan kijken, meestal om een plaatselijke bokser uit Saint Paul, a tough Irish kid, who sometimes swallows nails, Matt Vanda genaamd, de held van East-Side Saint Paul, aan het werk te zien.

Nu heet deze agglomeratie wel de Twin Cities, de verzamelnaam voor Minneapolis en Saint Paul, twee steden die zo'n 15 km van elkaar vandaan liggen en gescheiden zijn door de Mississippi, maar eigenlijk is er weinig twin aan die cities. Saint Paul is the last city of the East, Minneapolis the first city of the west, zo zegt men hier, en dat klopt ergens wel. Saint Paul heeft ook een grote Ierse invloed gekend, terwijl Minneapolis enkel uit Scandinavisch-Duitse inwijkelingen te zijn opgericht. Saint Paul is meer traditie men kijkt er nog af en toe eens over de schouder naar het oude continent, in Minneapolis kijkt men enkel vooruit. Ik reed een paar weken terug in Saint Paul rond op een wintermaandag en reed verloren ergens in een verlepte arbeiderswijk, er speelde een depri Springsteen song op de radio en het paste perfect. Het had zo kunnen doorgaan voor een verlepte arbeiderswijk in Philadelphia of Jersey city (althans, dat denk ik, ben nog nooit in die steden geweest) Saint Paul is blue collar, tikje nostalgische stad in de schaduw van grote broer Minneapolis, terwijl Minneapolis meer een stad is van ga vooruit en kijk niet om (vandaar allicht ook dat Saint Paul veel meer historische gebouwen telt dan Minneapolis, waar alles dat oud was en in de weg stond neergegooid werd). En in alle eerlijkheid, ik kom zelf heel zelden in Saint Paul. er is weinig reden toe, en ik ken die stad eigenlijk ook niet.

Vandaar dat ik het altijd een tikkeltje bizar vond, die boksgala's waar het ruige volk van Saint Paul, van East-side Saint Paul, hooligans zonder ploeg, op fanatieke wijze hun hometown boy aanmoedigden, het was een soort van fanatisme dat ik nooit eerder zag bij sportfans in Minnesota. Nu, gelukkig zaten wij altijd wel op veilge afstand van dat riftje raftje, Heathers vader had namelijk altijd ringside tickets, hem aangeboden door een bail bond firma, zo'n firma die borg voorschiet voor gevangenen die op borgtocht vrijmogen maar de borg niet kunnen ophoesten. Tegen betaling van zo'n 10% van het borgbedrag schieten zij het voor, neem je de benen, krijg je een bounty hunter achter je aan. Niet een manier waarop ik mijn boterham zou willen verdienen, maar soit, I'll take the tickets. Die bail bonds men willen uiteraard een goede relatie onderhouden met advocaten voor de verdediging, om dat die hun klanten zouden refereren. Zaterdag viel ik echter buiten de prijzen, geen tickets meer voor de tafels aan de ring, maar wel twee plaatsjes wat verderop. Iets minder in het midden van de actie, maar daar werden we tenminste niet ongewild getrakteerd op een fontein van bokserzweet die bij een rake uppercut wel eens het publiek besprenkelt....

Nu is de ster van Vanda ondertussen al wat verbleekt. Na als hometown boy nog een paar dubieuze beslissingen in zijn voordeel had zien uitvallen, heeft hij uiteindelijk vorig jaar toch zijn eerste verlies geleden, en is zijn opmars richting top gestuit. Losing in front of your home crowd, nooit prettig, maar Vanda was een beetje naast zijn schoenen gaan lopen, en had ondertussen ook al zijn manager die hem van kleinsaf had opgeleid ingeruild voor een of ander louche figuur die hem het hoofd dol had gemaakt, dus was hij bij Jeff en companie toch al in ongenade gevallen. Nu hebben ze een nieuw idool, een Nigeriaanse bokser die Zaterdag in een paar ronden zijn tegenstander tegen het vilt sloeg. To be continued for sure.

Posted by vana0047 at April 18, 2005 12:02 PM