De zomer zit er officieel op. Vandaag mijn eerste twee lessen gegeven in Saint Thomas en gisteren voor de tweede keer de wekelijkse trek van 80 mijl naar Saint John's gemaakt. Saint John's is best wel cute, het is een katholieke universiteit voor jongens, met zijn tegenganger voor de meisjes, Saint Benedict, even verderop. Een beetje zoals 't fort en sint jozef vroeger, met die verstande dat ze wel lessen op elkaars campus kunnen volgen. Hoewel ik les geef in het jongenscollge bestaat mijn "publiek" voornamelijk uit studentes. Het is er superkatholiek, gigantische kerk, er lopen volop paters rond en als wachtmuziek aan de telefoon heeft men er voor kerkgezangen gekozen. Het deed wat vreemd aan om opnieuw een kruisbeeld in een klaslokaal te zien.
Na de grootschaligheid van de university of minnesota met zijn meer dan 40.000 studenten is het best wel een verademing om in een "college" van zo'n 2000 studenten terecht te komen, 4000 als je de twee samentelt. De proffen zijn er wel van een ander kaliber, en houden zich voornamelijk bezig met lesgeven in plaats van onderzoek, maar er heerst best wel een gezellige, zij het ietwat amateuristische sfeer. Wat vooral opvalt is dat iedereen er ontzettend aardig is. Iedereen is supervriendelijk. Doet me een beetje denken aan dat liedje van Nick Cave, God is in the house. Ze zitten er ook redelijk geisoleerd, in the middle of nowhere, dus kunnen ze maar beter proberen overeen te komen. In Saint Thomas vandaag heerste die sfeer alvast niet, en had ik meer de indruk met verwende nestjes te doen te hebben, maar dat kloppen we er wel uit.....