Wel de zoektocht naar een hurwoonst in Chicago is over. Dit wordt onze nieuwe woonst voor
een jaartje. Het was wat wikken en wegen. Dit is een appartement met alles erop en eraan, groot genoeg
om op comfortable manier gasten te ontvangen (drie slaapkamers, twee badkamers), met wasmachine en droogkas, airco etc... voor de prijs waar je elders in Chicago hoogstens een twee bedroom met een gemeenschappelijke wasmachine voor krijgt. Maar dat heeft een reden, de buurt is een beetje op het randje. In het uiterste noorden van Chicago, ver van downtown (maar dicht bij mijn werk), is het een van de buurten die nog niet helemaal overspoeld is door yuppies en projectontwikkelaars. Het is in feite een van de meest diverse buurten van het land. Diversiteit niet in de zin dat de twintig Webdesigners in de plaatselijke Starbucks allemaal een ander haarkleur hebben, maar in de zin dat slechts 30% van de bevolking er blank is en een even groot aantal niet in de US geboren zijn. Op zich spreekt de buurt me wel aan, er is een goede mix van vernieuwing en traditie, er is best wel wat te doen, veel buuractiviteiten, dicht bij het meer, maar de keerkant van die medaille is dat er ook relatief veel criminaliteit is. Ik heb een paar blogs en messageboards gelezen, en de consensus lijkt te zijn dat over het algemeen de buurt sterk verbeterd is, maar dat er hier en daar toch nog problemen zijn met drug dealers, gangs en kleine criminaliteit. Nu ja, we zien wel. In Minneapolis woonde ik nog geen week in een van de trendy buurten toen we door een gewapende crimineel werden overvallen. Die dingen kun je niet voorspellen, en dat maakt deel uit van het wonen in de stad. Dit artikel geeft alvast de indruk dat Rogers Park op de goede weg is.