Bijna April en opnieuw een sneeuwstorm, het houdt nooit op. Deze winter is zeer zeer lang geweest. Veel hardere winters dan in Minneapolis wat mij betreft. Qua temperatuur is het in Minneapolis nog altijd een stuk kouder, maar hier is er veel meer gemiezer in het weer. Minder zon, meer wind, meer wolken, meer grijs. In Minneapolis wist je meer wat je aan de winter had: messcherpe kou onder een stralend blauwe hemel. Ik hield daar wel van. En er valt ook beter met de winter om te gaan in Minneapolis. Alles is er makkelijker bereikbaar, sneeuw wordt er sneller geruimd en je kan er makkelijker met de auto rijden.
Misschien ben ik wat hard voor Chicago. Feit is dat we hier in een absolute snertbuurt wonen. Qua criminialiteit en gevaar valt het wel mee. Er lopen veel vreemde tiesten rond, veel bedelaars en dronkaards, maar echte zware jongens of gang members vind je hier niet. Maar de levenskwaliteit is gewoon niet erg hoog in onze buurt. Veel arme Mexicaanse immigranten die zich de pleuris werken,
jonge moeders en jonge koppels die hier voor minder geld ruimer kunnen wonen, eigenlijk een allegaartje van mensen die overleven, maar niet veel meer. Er valt gewoon niet veel te beleven. Veel armoede, weinig gemeenschap. Terwijl de buurt best veel potentieel heeft, dicht bij het meer en zo, maar er moet nog veel veranderen. Nu ja, wij wachten er in ieder geval niet op en tellen de dagen af tot we hier weg kunnen.