February 28, 2005

Heather's reflections

I have been asked by the eminent author of this blog to "star" as a guest columnist and entertain the readership of "17" that it so proudly boasts. noot van de redactie: dit is een schromelijke onderschatting en een voorbeeld van poor fact checking van deze gastschrijfster Since I currently lack anything resembling a meaningful social existence, I will have to share with you reflections on my everday life at...yes you guessed it, the University of Minnesota, School of Law. The Harvard of the midwest as it were, a place I like to refer to as the PATHWAY TO HELL or alternatively the KINGDOM OF LOST SOULS. To instruct the uninitiated in the ways of the homo lawstudentensis... I offer the following short excerpts...(note: you can disregard this entire blog entry if you have seen the movie The Paper Chase )

I will begin with a list of sample commentary from law students that I have been privileged enough to come across in my short tenure at this most prestiguous of institutions. Please see below:

"If a white person doesn't have money, a job, or education its because he is lazy."

"The Holocaust didn't happen...and if it did it is exaggerated."

"I can't go out with her, too fat, low class and ugly."

"Give me a beer you stupid cunt."

"The only reason you don't like guys with big muscles is because you can't get one."

"I would rather die then let my daughter set foot in a South Minneapolis school." (these schools have higher minority and economically disadvantaged student populations).


This section is followed up with the typical "hey, look how smart I am comments,"

Prof. so and so, what do you think about **insert eminent author's name here** take on the economic repercussions of tort reform in the context of medical malpractice? I believe **insert eminent author's name** treatise on the subject was recently published in the most recent Yale Law Review. I, myself, received a copy of the document to "edit" beforehand, so I learned about it before all of you. Thhhpppp!!!!

Hi my name is **insert name here**. Have I told you yet today that I have an A in civil procedure.

During my time at **insert name of ivy league undergraduate institution**, I read and analzyed all Supreme Court cases on freedom of speech, and I am better than you.

Back when I lived in D.C. (Note: these comments never end).

I got accepted to **insert name of any of the 18 law schools ranked higher than the University of Minnesota**, but I decided not to go because....(read into this comment, I am too smart for this institution, but I will grace you with my presence anyhow).

And finally...

I AM GOD, I AM INVICIBLE...

So yeah, obviously law students are a pleasant bunch. Comparing my Master's program with the law school is all but impossible. In my Master's program everyday was like waking up in some remnant of a hippie's acid trip. We sang "Kum Ba Ya," held hands and talked about our feelings, lamented the cruel outer world and wished for a rebirthing process for mother earth. This is obviously a far cry from the law school, where the typical feeling between students can range from "I have to beat your grades, I have to beat your grades," to "I would tear your heart out with my bare hands and sell it on the black market if I could."

Yes, I am afraid there is no room for Zen sand gardens and yoga rooms in law school. No room for sharing your innermost thoughts, hopes and dreams. In law school the Zen sand garden has been turned into a litter box for the students who have literally been scared "shitless" by their first year. The yoga room is now an interrogation chamber for anyone who may even have talked to someone of Arab descent in the past 20 years. And your inner thoughts, hopes and dreams are prostituting themselves on the streets of South Minne, desparately trying to help pay your bills....

Posted by vana0047 at 5:15 PM

koude oorlog retoriek

Als al het verhandelingswerk me eventjes de strot komt uit te hangen ga ik als ontwijkingstactiek wel eens aan een paar side-projects werken. Dit is een beetje mijn zwak punt, ik raak nogal snel uitgekeken op een onderwerp, en inacademia moet je je vooral pittbulgewijs vast kunnen bijten in je topic en niet meer loslaten. Een van mijn backburner projects is een analyse van media coverage in de New York tabloids en mainstream press van de Kefauver hearings en het conclaaf van Apalachin , twee gebeurtenissen uit de jaren vijftig die de mafia op het voorplan brachten in de Verenigde Staten en de aanzet gegeven hebben tot de mythevorming rondom de mafia. Ik heb dus nogal wat microfilm afgeprint van krantenartikels uit de jaren vijftig en het gros van de tijd zit ik te verdromen met het lezen van krantekoppen uit de tijd van toen, op het hoogtepunt van de koude oorlog. Een artikel had het over de hond Laika , de eerste aardbewoner ooit in de ruimte. De Russen hadden het beest in 1957 in een raket de ruimte ingeschoten en zo een belangrijke stap gezet richting bemande ruimtevlucht, maar zo had een reporter van The New York Post het niet begrepen: "Laika suffocated, as Reds intended." luidde de kop boven zijn artikel. Ach die goede ouwe koude oorlog.

Posted by vana0047 at 11:08 AM

February 25, 2005

Veliezer van de week: De Standaard

Ik zat net wat te surfen op de standaard site en kwam dit stukje tegen in de rubriek "verliezer van de week."

VERLIEZER. Antwerpen

Het is een ijzeren wet van de journalistiek dat de juistheid van de informatie afneemt met de afstand. Over een ver land schrijft men kennelijk losser uit de pols dan over het eigen binnenland. Deze week besteedde het gezaghebbende Amerikaanse tijdschrift Time uitvoerig aandacht aan Antwerpen.
De 'stad aan de stroom' werd gepresenteerd aan de hand van een grote foto waarin een gesluierde vrouw centraal staat. Daaronder kreeg Filip Dewinter van het Vlaams Belang alle ruimte om te verklaren dat de Antwerpse immigranten niet geïntegreerd zijn. ,,Zij hokken samen in getto's rond de geur van hun eigen eten en hun eigen manier van leven'', zei Dewinter.
Ook Ahmed Azzuz, de rechterhand van Abou Jahjah bij de Arabisch Europese Liga (AEL), kwam aan het woord. Hij mocht vertellen dat Dewinter na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 waarschijnlijk de nieuwe burgervader van de stad wordt. Maar zijn rijk zou niet lang duren, want in 2012 mag Antwerpen volgens Azzuz een burgemeester van de moslimpartij verwachten.
Het was niet de enige keer dat 't Stad deze week op een onprettige manier in het nieuws kwam. De cultuurpaus Gerard Mortier liet in de Vlaamse media horen dat hij Antwerpen toch maar ,,een extremistische stad'' vond en hij stelde pertinente vragen over de gevolgen van de opkomst van extreem-rechts voor de cultuurwereld.
Maar de weerklank van wat Time schrijft, is natuurlijk een heel stuk groter. Fouten in dat blad worden in de hele wereld gelezen.
(jvh)

Ik ga me allicht op glad politiek ijs begeven, maar ikheb dit stukje een paar keer herlezen en ik blijf me afvragen waar de "fouten" van Time dan wel precies uit bestaan. Het feit dat er foto van een gesluierde vrouw wordt gepubliceerd? Of het feit dat -stel je voor- Dewinter "alle ruimte" kreeg om verklaringen af te leggen over de integratie? Een politicus die met zijn partij 30% van de stemmen binnenrijft die in de media "ruimte wordt" gegeven om zijn standpunten uiteen te zetten. Ongehoord. Of het feit dat Ahmed Azzuz van de AEL de gelegenheid wordt gegeven om te verklaren dat er in 2012 een moslimburgemeester Antwerpen zal besturen?

Over welke fouten heeft hij het? Dat wat die twee racistische paljassen uitkramen niet al te verstandig is, tsja, dat vind ik ook wel, maar ik kan best wel aannemen dat ze dat gezegd hebben en dat het een goede weergave is van hun gedachtengoed. Dus daar kan de fout al niet in schuilen. Misschien is Standaard man een Sinjoor en vindt hij het niet prettig dat zijn stad zo in een negatief licht komt te staan, en Antwerpen heeft het al zo hard te verduren gehad met die werken rond de ring. Dus waarom kon die yank geen artikel pennen over de diamanthandel of de haven, of politici aan het woord laten die wel in integratie geloven, en een foto van een knuffelmigrant het artikel laten begeleiden? Tja, als je het als ernstig buitnlands journalist over Antwerpen wil hebben, vooral dan tegen de achtergrond van het hoofdsluierdebat in Frankrijk en wat er onlangs in Nederland gebeurd is (wat best wel gevolg wordt hier), kan je het moeilijk enkel over Dries van Noten en de Flandria boten hebben. Het is natuurlijk leuker om te lezen dat Venus Williams tijdens de Diamond Games zegt dat Antwerpen haar favoriete mode stad is, maar van een Time journalist vind ik het helemaal niet zo vreemd dat hij geen PR stukje wil schrijven maar eventjes het deksel van de beerput licht. Dat hij daarvoor niet naar Patrick Jansens stapt maar de twee extreme stemmen aan het woord laat die de stad zo verdelen, dat is ergens ook maar normaal. "Conflict" is nu eenmaal a crucial news value, en lijkt me overigens ook niet zo erg uit de lucht gegrepen in dit geval, maar ik kan me vergissen. Als Dewinter en de Abu-jaja epigoon dan dingen uitkramen die "fout" zijn, en ons imago een knauw geven, so be it, maar laten we dan vooral niet op de boodschapper schieten. Ze vertegenwoordigen allebei meer dan een marginale fractie in Antwerpen. Dewinter en Azzuz geven hun politieke opinie geven, die je kan verwerpen of niet, maar die zijn natuurlijk enkel maar "fout" in een normatieve context, niet in een feitelijke, because there is no such thing as a false opinion. Het feit dat Dewinter zegt dat alle immigranten slecht geintegreerd zijn is zijn opinie, nergens heeft de journalist aan dat dat ook het geval is, al heeft zijn artikel wel aan dat er inderdaad sterke spanningen bestaan.

Misschien ligt de verontwaardiging van de standaard journalist over het Time artikel vooral in het feit dat de Time reporter het heeft aangedurfd zijn lezerspubliek niet als intellectuele dwergen te beschouwen, en het niet nodig heeft geacht om zijn lezers en passant duidelijk te maken hoe slecht het Vlaams Belang en de AEL wel niet zijn. Van dat finger wagging journalism houdt men hier niet zo. Laat de mensen zelf maar hun besluiten trekken, redeneert men hier. Volgens mijn bescheiden mening een les die de media bij ons ook maar eens zouden moeten durven trekken.

Anyhow, lees het artikel anders zelf eens en vind de fouten. Het is geen revolutionaire journalistiek, maar ik vind het toch al bij wel degelijk, neutraal en informatief.

Posted by vana0047 at 10:08 PM

bye bye Bush

Net na de verkiezingsoverwinning van W hoorde je hier en daar ontgoochelde
Demoocrats zeggen dat ze het hier niet meer zagen zitten en dat ze naar Canada wilden verhuizen. Stoerdoenerij veelal, maar een professor uit mijn departement voegt de daad bij het woord. Ze is een paar maand terug bevallen en ziet het niet zitten haar kind op te laten groeien in Bushmerica. Ze verkast samen met haar partner naar Nieuw Zeeland.

Posted by vana0047 at 4:12 PM

February 23, 2005

Te stil

Ik begin de laatste dagen weer meer naar mijn oude koffieshop te trekken, iets stedelijker, iets kleurrijker. Ik hou van de buurt waar we wonen, maar soms is het een beetje stil, voldoet niet aan mijn Ernie-criterium.

Als kind was ik weg van de Ernie en Bert slaapkamer segmentjes in Sesamstraat. Wellicht omdat dat nauw bij mijn werkelijkheid aansloot, ik deelde immers net als Ernie ook de kamer met een licht-uit-kop-toe-en-slapen fascist zoals Bert. (Maar mijn favoriet blijft toch die waar Bert vol verbijstering naar het radio Duivenieuws luistert waarin wordt meegedeeld dat er vandaag op het marktplein een duif werd gesignaleerd die drie maal "roekoe" zei. "ooh, drie maal roekoe...")

Anyhow, in een van die episodes wil Ernie weten hoe laat het is. Bert, vizzen-kust-min-kloten die hij is, wil natuurlijk het uur niet meedelen aan Ernie die daarop met een listig plannetje op de proppen komt: hij opent het raam en begint luidop te zingen ("O sole mio" denk ik), tot groot ongenoegen van Bert uiteraard. In de omringende flatgebouwen gaan prompt een paar vensters open en worden Ernie allerlei verwensingen naar het hoofd geslingerd. "Sufferd, moet je nu wel nog zingen, het is al middernacht." Waarop Ernie tevreden het raam dichtschuift; "Het is middernacht, Bert." Ik vond dat fantastisch. Als ik door mijn slaapkamervenster had gezongen had ik hoogstens een paar koeien gewekt. Sindsdien is het altijd mijn droom geweest om in een buurt te wonen waar als ik het uur wil weten ik gewoon mijn kop door het venster hoef te steken en O sole mio beginnen zingen. Of minstens waar mensen elkaar door het venster verwensingen kunnen toeroepen.

Vorig jaar woonde ik een beetje in zo'n buurt. In het flatgebouw recht tegenover dat van mij hield een koppeltje op een nacht een nogal luidruchtige stoeipartij, vooral de dame liet luidop blijken dat ze het wel fijn vond. Plots ging een raam onder mij open en schreeuwde iemand: "Stop moaning you fucking bitch." Ik lag in bed, vuisten gebald. Eindelijk woonde ik in een Bert en Ernie buurt.


Posted by vana0047 at 2:45 PM

Boekenkransje

Zondag waren we te gast bij Jenneke Oosterhof, de docente Nederlands hier aan de universiteit. In het verleden ben ik wel eens in haar klas te gast geweest om een beetje over Vlaanderen en Belgie te vertellen, en Heather heeft een paar jaar les bij haar gevolgd, dus we kennen Jenneke wel een beetje. Ze runt zowat op haar eentje het hele programma Nederlands hier aan de universiteit, en organiseert van alles en nog wat voor haar studenten. Nu heeft ze, voor de tweede keer al, Renate Dorrestein uitgenodigd voor een weeklang bezoek. Een van de geplande activiteiten is een soort van lezers-schrijver ontmoetingsavond waar er "lekker gezellig" over haar boeken kan worden gekeuveld. Jenneke
heeft hier ook haar oud studenten uitgenodigd, en vorige zondag was er een eerste informele bijeenkomst van geinteresseerden in feministishe literatuur, een groep die ook wel met het neologisme cliterati kan geduid worden. Het was best gezellig met een bont allegaartje van geinteresseerden, ook Benno Groeneveld, die vroeger nog voor het BRT radio nieuws de beurs van New York versloeg, tekende present. Jammer genoeg was Heather wat ziekjes. dus konden we niet zo lang blijven. Nu ik een stapel Dorresteins op het nachtkastje heb liggen voel ik me ook gewettigd om hier een seksistsiche reclame up te loaden voor de Lady's Thursday special van een golf club in het Brusselse.

23-nl.jpg

Maar om helemaal zeker van mijn stuk te zijn en mijn mannnelijkheid terug te claimen ga ik straks in een Irish pub naar enkele Champion's League matchen kijken die in uitgesteld relais wordne uitgezonden. Fuck yeah!

Posted by vana0047 at 12:54 PM

February 22, 2005

Jayhawks call it quits

The Jayhawks, een van Minneapolis meer bekende groepen houden er mee op. Een fan was ik niet, maar hun Hollywood Town Hall is destijds op een af andere manier tussen het stapeltje van 15 CDs geraakt dat ik mee had genomen toen ik een jaar in Firenze ging studeren. Het was een van de weinige van mijn CDs die de goedkeuring van mijn flatgenoot kon wegdragen, dus dat plaaje heb ik meer dan eens gedraaid, maar om een of andere reden heb ik daarna mooit meer naar the Jayhawks geluisterd, zelfs toen ik naar hier verkaste. Het is wel een sterke plaat, volgens de all music site hun beste. Maar Amerika in de hoogdagen van de grunge was voor the Jayhawks allicht een beetje the wrong time and the wrong place voor hun magnum opus.

Off the top of my head, een paar van de andere CDs die destijds deel uit maakten van mijn Firenze collectie.
Neil young - Sleeps with Angels
dEUS - Worst Case scenario
Suede- dog Man star
Radiohead - The Bends
Een berg Smiiths and Morrissey

Come to think of it, geen wonder dat Romain, mijn flatgenoot alleen maar naar the Jayhawks wilde luisteren, hij was immers nogal zwaarmoedig, en ik kan me voorstellen dat geen van die andere CDs hem echt vrolijk maakte, toch wel een beetje sad bastard music allemaal. Het heeft trouwens niets mogen baten, nog voor het het jaar om was vertrok hij terug richting Geneve, een illusie armer en een depressie rijker. Om een of andere reden heb mijn huis en kamergenoten wel vaker met depressies geworsteld, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Posted by vana0047 at 4:24 PM

February 19, 2005

Nog een cultureel verschilletje...

Vorige week kwam er een kandidaat voor een positie aan mijn faculteit een bezoek brengen aan onze universiteit. Zo'n bezoek is in feite een uitgebreid sollicitatie gesprek, de kandidaat stelt zijn onderzoek voor, praat met verschillende andere professoren, de decaan, etc. Bij zo'n bezoek wordt er ook steevast tijd uitgetrokken voor een ontmoeting met de graduate students. Als graduate students hebben we -op papier althans- een stem in het aanwerven van nieuwe faculty members; er wordt voor elke positie een search committee opgericht dat dan zogezegd zijn input mag geven over de geschiktheid van deze of gene kandidaat. Meestal zijn dat graduate students die hier nog niet zo lang zijn en niet beseffen dat als puntje bij paaltje komt hun input vrolijk genegeerd wordt.

Anyhow, vorige week was er weer eens een kandidate op bezoek. Omdat er die dag niet veel graduate students beschikbaar waren vroeg een van mijn collega's of ik het niet zag zitten om langs te komen bij de ontmoeting met de kandidate.
Normaal gezien blijf ik daar van weg, binnenkort studeer ik hier toch af dus vind ik dat de studenten die hier nog een paar jaar moeten afleggen maar moeten uitmaken of ze een kandidaat zien zitten of niet. Bovendien is die zogenaamde graduate student input vooral window dressing die niet zwaar doorweegt bij de eindbeslissing. (Of misschien spreekt hier wat frustratie omdat ik zelf nooit gevraagd ben voor zo'n commissie. Die commissies worden altijd zorgvuldig samengesteld op basis van diversiteit, als white male heb je minder kans om daarvoor gevraagd te worden).

Maar het is altijd wel een kans om wat aan "networking" te doen, wat tips te vergaren ivm solliciteren, etc. De kandidate in kwestie was een vrouw van in de vijftig, die lang als reporter gewerkt had en uiteindelijk haar PhD behaald had. Een sympathieke madam. We waren slechts met drie studenten en de kandidate, en ik weet niet of het daardoor kwam of niet, maar binnen de vijf minuten lag iedereens privé leven daar te grabbel. Ik vroeg aan de kandidate waarom ze destijds aan haar doctoraat begonnen was en nadat ze wat cliché antwoorden gegeven had voegde ze er aan toe "and my husband hit his mid life crisis, and decided that not only needed he a newer car, but also a newer wife, and left me for some one who could have been his daughter." OK. Too much information, maar Amerikanen zitten er niet mee om een wildvreemde hun hele levensverhaal toe te vertrouwen. Net tevoren had zij mijn gevraagd wat ik plande te doen nadat ik afstudeer. Nu is mijn werkelijke plan nog wat in Minneapolis to blijven to Heather afstudeert en daarna proberen iets te vinden waar we beiden aan de bak kunnen, maar ik zag het niet zitten om daar over mijn privé leven te beginnen dus gaf ik maar een run of the mill antwoordje, maar zo werkt een Amerikaan dus niet, die flapt er meteen alles uit.

Een andere studente voelde zich geroepen om ook haar duit in het zakje te doen. E. is een bijna vijftig jarige vrouw, die jarenlang als secretaresse heeft gewerkt op onze faculteit en die haar bestaan wat nieuw leven probeert in te blazen door ook PhD studies aan te vatten. Zonder veel succes overigens. Nu is haar privé leven ook nogal woelig geweest de laatste jaren. Lang verhaal kort. Haar man waarmee ze vijftien jaar getrouwd was en die een opleiding voor priester volgde had zich bekeerd, niet tot een andere godsdienst, maar tot het andere geslacht. Hij verliet haar, liet haar achter met een berg schulden, reeg de boyfriends aaneen in de Minneapolis party scene en kwam uiteindelijk voor fraude in de gevangenis terecht. Uren en uren heb ik al luisterend oor moeten spelen voor haar....

Toen de kandidate haar ontboezeming deed, zag ik E. als het ware opveren en ik wist meteen wat er aan zat te komen. Ze moest en zou haar verhaal doen. Asjeblief niet, laat ons het gezellig houden dacht ik nog, maar te laat, daar was E. al de story of her life aan het vertellen. Gelukkig kwam de secretaresse van de directeur net binnen, de kandidate werd verwacht voor lunch met een paar hoge pieten. Benieuwd welke vuile was daar werd buiten gehangen....



Posted by vana0047 at 4:58 PM

February 18, 2005

interessant cultureel verschilletje

Als ik Amerikanen vertel dat we bij ons thuis een ingebouwde frietpot in de keuken hadden denken ze steevast dat ik door caravannekesvolk ben grootgebracht. Kan kloppen natuurlijk, maar hier hebben alleen de white trash in de trailer parks deep fat fryers in huis.

Posted by vana0047 at 12:08 AM

February 17, 2005

Tsunami produkten

Het is officieel: mijn interesse is definitief gewekt in Tsunami produkten. Na de Tsunami Sobe frisdrank die ik zondag gekocht heb en die overigens rampzalig slecht smaakt, vond
Pascal de Tsunami deodorant in de rekken van zijn supermarkt. In tegenstelling tot de Sobe frisdrank blijkt de Tsunami deodorant wel voldoening te schenken. Volgens Pascal heeft het "a nice fragrance." Waarvan akte. (houden we ons echt bezig met Tsunami produkten te zoeken in wnkels, ze vervolgens aan te schaffen, er een fotootje van te maken dat we naar elkaar doormailen? ja dus. Life can be sad. )

axe_tsunami.jpg



Posted by vana0047 at 11:44 PM

February 16, 2005

Daar zakt mijn broek van af

In sommige Zuiderse staten willen ze een wet invoeren die het verbiedt om je broek zo laag te laten zakken dat je onderbroek. G-string, of reetspleet zichtbaar wordt. Het is uiteraard gericht tegen de jongerencultuur waar de wanna-be Britney's and 50 Cents de broek graag laag houden, maar ook de zogenaamde "plumber's butt", komt zo onder vuur te liggen. Allicht zal die wet uiteindelijk wel afgeschoten worden omdat het een inperking van de vrijheid van meningsuiting inhoudt en omdat het gericht is tegen minderheden (vooral African Americans houden de broek graag laag). wordt vervolgd

Posted by vana0047 at 11:08 PM

February 15, 2005

Toch niet zo ajetoo, buur.

Dat reservewiel dat ik vorige donderdag zo vakkundig geinstalleerd had is rijp voor de schroothoop. blijkbaar had ik de bouten er omgekeerd opgedraaid. In de bandencentrale keken ze wel even op. Ik denk dat ik tussen het gelach door de woorden: "idiot," "backwards" en "screws" uit de garage hoorde komen voor iemand me met een lachtraantje nog aan het ooglid bengelend met (een poging tot) uitgesreken gezicht kwam zeggen dat ik beter op zoek ga naar een nieuw reservewiel. Ik weer de schlemiel.

Posted by vana0047 at 3:13 PM

Er is er eentje 35

Nee niet die met het kroontje op, dat is Jip, maar dat louche individu in inbrekersplunje.

550.jpg

Happy B-day, bozo.

Posted by vana0047 at 3:04 PM

February 14, 2005

easy money

Vandaag mijn gemakklijkste 75$ dollar ooit verdiend. Via mijn buurvrouw was ik in contact gekomen met een bedrijf dat taalles paketten samenstelt, en ze hadden voor hun Franse les nog iemand nodig uit België die Frans spreekt. Ik had hen nog uitgelegd dat ik eigenlijk Nederlands spreek en dat Frans eigenlijk mijn derde taal is en dat mijn uitspraak helemaal niet lijkt op die van een Franstalige Belg, maar dat gaf allemaal niet. “You are Belgian and you speak French? That’s close enough to me.” Even 5 zinnetjes ingesproken, en dat was dat.

Posted by vana0047 at 11:34 PM

coach aan de deur

De Timberwolves hebben zaterdag hun coach, Flip Saunders, de laan uitgestuurd. Het ontslag doet een beetje denken aan het ontslag van de trainer van die vedettenploeg van bij ons.

Flip Saunders is net zoals Broos een correcte mens, die in een werld vol van volgevreten egotrippers over een deugd doende dosis nuchterheid beschikt. Net zoals Hugo heeft hij zich stukgereden op de hooggespannen verwachtigen gecreëerd door de successcampagne van het jaar voordien. Na zeven keer op rij in de eerste ronde van de play-offs uitgeschakeld te worden, stootten the Wolves vorig jaar eindelijk door tot de finale van de Western conference, waarin Shaq, Kobe en een rugblessure van hun point guard net iets te veel bleken. Maar toen Shaq deze zomer de lakers verliet leek de weg voor de Wolves open te liggen naar een NBA titel. Op dit ogenblik zijn ze echter niet eens geplaatst voor de play offs.

En net zoals Broos had hij dit jaar af te rekenen met een paar overjaarse ontevreden (zeven miljoen dollar per jaar vind Latrell Sprewell een affront) vedetten uit vorm die over van alles nog hun beklag doen, een hele ommkeer in vergelijking met vorig jaar .

Saunders was hier al zo’n 10 jaar coach en de goegemeente heeft het nogal moeilijk met zijn vertrek, vooral omdat hij een slachtoffer van de omstandigheden lijkt te zijn. Maar ja, wat kan je doen, ze hebben nog geprobeerd de ontevreden vedetten van de hand te doen, maar niemand stond echt te springen om ze over te nemen. Het is echt zonde, net nu K.G.., world’s greatest basketball player, in de topjaren van zijn carriere zit, zitten de Wolves in een dal. What a shame.


Het andere locale sportteam, The Minnesota Vikings, is vandaag van eigenaar veranderd. Prijskaarte: 625 miljoen dollar.

Posted by vana0047 at 11:33 PM

February 13, 2005

smoking ban

Over zo'n zes weken mag er ook hier niet meer gerookt worden op café. Mijn vriend, econoom en collega-blogger pascal geeft op zijn blog een interessante economische analyse van het probleem.

Posted by vana0047 at 4:39 PM

in the playlist

Fiery Furnaces : Inspector Blanchflower
Postal service : Sleeping in
Iron & Wine : Such great hights
TV on the Radio : Staring at the Sun
Pixies : U-mass
Smiths : Paint a vulgar picture
Elbow : Any day now
Zero 7 : polaris
Doe Maar : OK
Chords : Sh-boom
Augie March : This train will take no passengers

Posted by vana0047 at 2:14 PM

At the time, it probably sounded like a great idea for a name of a soda

632.jpg

628.jpg


A wave of refreshment....

Posted by vana0047 at 12:51 PM

February 10, 2005

over the hump dinner

Gisteren met Heather een over-de-hump dineetje gehad, ter ere van het feit dat de werkweek (welk werk?) er al voor meer dan de helft opzit. Ik had in eenartikel voor "cheapskates" gelezen dat er niet zo ver van ons huis een pastarestaurantje is waar ze je na acht uur voor 20$ twee slaatjes, twee pasta gerechten en een karaf wijn voor de neus zetten. Amerikanen, of toch Minnesotans, hebben de gewoonte om zeer vroeg het avondmaal te nuttigen, om 5 of 6 uur gaan de meesten hier al aan tafel, vandaar allicht dat restaurants specials aanbieden na 8 uur. Wijle dus daarheen natuurlijk. Onderweg nog wel even materiaalpech gehad, lekke band, maar daar draai ik natuurlijk mijn hand niet voor om, krikie uithalen, wieltje af, wieltje erop, schroefies vastdraaien, ajetoo, zo voor elkaar buurman.

Het restaurant was echt "a gem," een leuke buurtsfeer, maar vooral heerlijke pasta. Toen ik destijds in Firenze studeerde had je overal in de stad, vooral als je een beetje wegging van het toeristitsche centrum, van die kleine trattoria's die vaak enkel maar voor lunch open waren en waar er iedere middag een drietal pastagerechten op het menu stonden. Je bestelde aan de toonbank en als je geluk had vond je een plaatsje aan een tafeltje, anders at je maar rechtstaand naast een zakenman, arbeider of student. Broders had wel niet de functionele chaos van die etablisementen, maar na één hap van mijn pasta ragu moest ik meteen terug aan Firenze denken. Zelfgemaakte al-dente pasta, met een simpele saus that hits the spot. Als ik zelf paste maak dan smaak je nu eens look, dan tomaat, of hee, daar is een stujke ui, maar het de ingredienten vloeien nooit echt samen tot een symbiotisch smaakfestijn.

Een adresje om te onthouden. Op de terugweg nog van een afzakkertje gonoten in The Bryant Lake Bowl, waar ze een hele selectie Belgische bieren schenken, vaak tegen nogal stgevige prijzen echter. Zes dollar voor een kwak leek me al bij al nog redelijk voor a taste of home.


Posted by vana0047 at 3:34 PM

February 9, 2005

Valentijn

Maandag is het Valentijn. Het eerste waar ik aan denk bij Valentijn is de voornaam van een Limburgse leraar frans die me destijds menig slapeloze nacht opgleverd heeft. Wie geen 7/10 haalde voor de vocabulaire toetsen moest onherroepelijk hele bladzijden overpennen. Voor iedere toets kwamen er twee bladzijden woordenschat bij en als je niet slaagde mocht je alles vanaf het begin overpennen. Het nam uren in beslag, had geen educatieve en pedagogische waarde, en zorgde ervoor dat ik dat ik geen tijd had om nog iets anders te blokken en zowat voor alles voor gebuisd was. Ik was zo gestressed dat ik al op voorhand kansloos was, hoewel ik mijn woordjes echt wel kende. Maar een paar vergeten accentjes later was ik alweer een onvoldoende rijker. Het was echt doffe ellende, en er kwam ook wel wat bleitsoep aan te pas. Einde van de kindertijd en mijn illusies van intellectuele supermacht.

Nu de psychologische wonden eindelijk geheeld zijn, stelt Valentijn me voor andere problemen. Waar neem ik Heather mee naar toe? Voor lange tijd heb ik Valentijn vrolijk genegeerd en afgedaan als een uitvinding van de middenstand om geld uit ons zakken te kloppen, maar ik moet de laatste jaren mijn betoog wat verwaarloosd hebben want opeens ziek ik me geconfronteerd met het verwachtingspatroon om iets speciaals te doen voor Valentijn.

Een paar jaar terug heb ik Heather meegenomen naar een White Castle. White Castle is zowat de Aldi van de fast food restaurants, daarmee vergeleken is McDonalds haute cuisine. Hun hamburgers worden gestoomd, kosten twee keer niets en heten slyders. Een toepasselijke naam, want ze glijden zo je lichaam door, een half uurtje na een White Castle-maal zit je gewoonlijk al op het toilet, je te beklagen dat je weer maar eens gehoor hebt gegeven aan de lokroep der slyder. Een beetje het equivalent van het -ik-drink-nooit-meer gevoel dat je hebt bij een stevige kater. Je meent het ergens wel, maar tegelijk weet je ook dat nooit meer een slyder of een bachanaaltje ook maar een triest vooruitzicht is. With the good comes the bad.

Uiteraard was Heather aanvankelijk niet zo tevreden toen we de parking van een White Castle in een trieste uithoek van Minneapolis opreden. Was dit haar surprise date waar ze zich Sissi gewijs voor opgedirkt had? Ja dus. Maar er was een twist, sommige White Castles in Minneapolis hadden een speciale actie in petto voor Valentijn. Je kon reserveringen maken, werd ontvangen door een gastvrouw en naar speciaal versierde tafeltjes geleid, er werd een poloroid van ons gemaakt en we hadden zelfs iemand die bij onze tafel onze bestelling kwam opnemen. Heather's aanvankelijke ergernis ebde geleidelijk aan weg, maar heeft de daaropvolgende jaren een bij momenten stevige come back gemaakt. In gezelschap wordt de White Castle episode steevast aangehaald ("You know where that cheapskate took me for Valentine? White Castle") en even steevast moet ik de afkeurende blikken van haar gehoor gedwee ondergaan. Ik mag haar nog levenslang iedere Valentijn een dozijn diamanten rozen geven, de White Castle Valentijn wordt nooit vergeten, hoogstens vergeven.

Het was bizar, aan de ene kant van het restaurant zat de gewoonlijke deprimerende mix van bedelaars en fast food junkies troosteloos en mechanisch hun 0.46$ slyders naar binnen te werken, aan de andere kant zaten koppeltjes wat ongemakkelijk te giechelen, zo van "wij zijn ons er eentje (tweetje?)."

Het personeel, dat voor één avond in de waan mocht verkeren in een echt restaurant te werken nam de job zeer serieus, wat wel aandoenlijk was maar mij toch ook wat ongemakkelijk maakte. Voor ons was het allemaal wat tongue in cheek, we were all in on the joke, maar zij namen het zo serieus, wilden het zo goed doen als in echte restaurants maar waren vooral onhandig. Morgen zouden ze weer aan aan de kassa de pennies staan tellen waar de bedelaars hun slyders mee betalen, de WCs schoon maken of voor de zoveelste keer die tandloze marginaal duidelijk maken dat hij zijn cola niet mag aanlengen met die whiskey die hij in die "brown bag" verborgen houdt. Dat alles gaf me het gevoel dat de hele grap eigenlijk een beetje ten koste van hen was, een onbehaaglijk gevoel dat ondanks mijn 100% fooi (wat mij Valentijn date nog steeds onder de 20$ hield, not bad) toch wat aan de ribben bleef kleven.

Dit jaar kom ik er in ieder geval niet zo goedkoop van af, vandaag een reservering gemaakt voor twee in the Nochee.


Posted by vana0047 at 1:14 AM

February 8, 2005

Rare jongens, die Noren

Gisteren was er dus superbowl, heb ik samen met mijn noorse vriend Petter, een doos Dippin strips (interessant experiment), doosje kippevleugeljes en een 12 pack Steel Reserves 211 in true American fashion doorgebracht. Steel Reserve 211 is een goedkoop bierje (6$ voor 12 blikjes) van hoge gisting, waar door de kenners nogal misprijzend over wordt gedaan, maar dat mij eigenlijk best wel beviel. Met 8% is het wel een beetje aan de zware kant, vooral om uit blik te drinken, maar ja, op superbowl sunday kan al eens iets meer. Nadat de Steel Reserve nog voor het einde van het derde kwart van de wedstrijd soldaat was gemaakt heeft Petter zich ondanks mijn waarschuwingen toch gewaagd aan het blik Bavik dat eigenlijk niet voor menselijke consumptie bestemd was. En wat bleek, hij was er helemaal wild van, volgens hem smaken alle Noorse bieren zo (mental note: cancel plans for trip to Norway). Geen wonder dat Trond Sollied liever niet terug naar Noorwegen gaat. (meer een ouzo type allicht)


Posted by vana0047 at 1:13 AM

February 7, 2005

Extra Width

In verband met mijn radio rantings van vorige week, vergeten te vermelden dat ik sinds kort ook een trouw luisteraar ben van Extra Width op de Torhoutse radiozender TRO FM, gepresenteerd door Sofie Sap, u misschien niet onbekend (mij ook niet). Ze draait veel goede muziek die ik niet ken, veelal deuntjes waar een paar weerhaakjes en een vleugje nostalgie aan kleven. Iedere donderdag, van acht tot tien belgische tijd. En vind je de muziek maar niks, dan maken de reclamespotjes veel goed, want wie wil nu niet weten waar in Noord West-Vlaanderen je pannekoeken à volonté kunt eten voor slechts 2 euro. In de streek van de "sparrenstad" (geen idee dat Torhout de sparrenstad was) te ontvangen op 106.8, anders via het net.


Posted by vana0047 at 4:01 PM

February 6, 2005

Te veel van het goede

In de alcoholwinkels, jawel, alcohol kan je enkel in liquor stores kopen (niet op zondag, niet na 8 uur in de week, niet na 10 uur in het weekend), kun je steeds meer belgische bieren kopen. Handig als ik eens zin heb in een Duvel of zo, maar nu gaat het toch wel iets te ver, in de liquor store hier vlakbij hebben ze zelfs het bocht also known as Bavik. Welke ongunstige wind het hier gebracht heeft weet ik ook niet, maar goedkoop is het in ieder geval niet, ik betaalde maar liefst 2$ voor een blikje bavik, en dan was het nog in sale. Moge de biergoden het mij vergeven....

nog een bavik foto

Posted by vana0047 at 1:11 AM

February 3, 2005

superbowl

Dit weekend is Superbowl weekend, een gala van show en reclame waar tussendoor ook nog wat Football wordt gespeeld. Vorig jaar zette de tet van Jeanet hete hele land in rep en roer tijdens de half time show, the onion blikt terug. (vooral de kindertekeningen op page 2 zijn grappig)

Posted by vana0047 at 3:16 PM

Hallelujah

Op de Amerikaanse radio is het armoe troef. De meeeste stations hebben dezelfde beperkte playlists die bol staan van 80s classics en van de Arena rock. Er is wel een programme hier en daar met independent music, maar "Indie music" is gewoon een term voor het marktsegment waaronder REM, Coldplay of U2 vallen. Ik heb eigenlijk nooit veel naar Amerikaanse commerciele radio geluisterd, en beperkte me to NPR niet-commerciële nieuws radio (beetje zoals radio 1 bij ons) of KFAN, mannen die uren kunnen lullen over sport, heerlijk. Bij uitzondering luister ik ook wel eens naar onze Universiteitsradio Radio K, goede muziek maar ik krijg het een beetje op mijn heupen van die irrittante 20 jarige DJs.

Het radiolandschap wordt gedomineerd door Clear Channel. Vroeger waren er strenge beperkingen met betrekking tot hoeveel radio en TV statons in handen van dezelfde eigenaar mochten zijn, kwestie van het boeltje een beetje divers te houden, maar deregulatie onder Reagen en ook Clinton hebben die regels fel versoepeld. Nu is Clearchannel de grote boeman. Maar gelukkig is er licht aan het einde van de tunnel: sinds kort is er een nieuw niet commercieel radio station de ether ingegaan, het hangt af van Minnesota Public Radio, en brengt gewoon constant goede muziek, worth checking it out. The Current heet het, eindelijk een bastionetje van goede smaak Hallelujah.


Posted by vana0047 at 12:55 PM

February 1, 2005

Leuke filmpjes

Als je ooit eens vijf minuten tijd en een snelle Internet verbinding hebt, loont het de moeite om eens naar deze filmpjes te kijken. Vooral het eerst filmpje met John Stewart heeft hier destijds nogal wat losgemaakt. Stewart is een TV figuur die op Comedy Central een soort van satirische nep nieuws show, The Daily Show heeft, die enorm aanslaat bij het jongere publiek, vooral twintigers and jonge dertigers. Stewart doet me soms een beetje denken een Uyterhoeven, hij is slim, begrijpt het medium televisie als geen ander en neemt niets of niemand echt serieus, zichzelf nog het minst van al. In de aanloop van de verkiezingen kreeg Stewart nogal wat aandacht omdat hij het publiek bereikte
dat de zogenaamde traditionele massa media niet konden bereiken, de twintigers en dertigers dus, en daarom werd hij in nogal wat traditionele media opgevoerd en aan het woord gebracht. Toen bleek dat de kijkers van zijn show geen apatische stoners zijn zoals de ergerlijke Bill O'reilly, TV news shows' number one big mouth beweerde, maar integendeel zeer goed op de hoogte zijn van de politieke actualiteit, was John Stewart opeens "hot." Hij werd een onderwerp van verhit media debat en een graag geziene gesprekspartner van de main stream media die zichtbaar jaloers waren op zijn vermogen om het jongere -en voor adverteerders interessante- publiek aan te trekken. Eén van die shows was het inmiddels ter ziele gegane cross fire, een debat show zoals er zovele zijn op de televisie hier: je zet twee gesprekspartners met tegengestelde opinies tegen elkaar op, laat ze een paar ronden van een verbale boksmatch uitvechten, en schakelt daarna meteen door naar het volgende segment. Amerikaanse journalistiek is doordrongen van de gedachte dat het publiek uiteindelijk best gediend is als de twee kanten ten allen tijde aan het woord gelaten worden. Maar wat als één kant liegt, of er grandioos naast zit? Moeten die dan nog gelijk aan het woord gelaten worden? De waarheid ligt niet altijd in het midden, maar het is wel beter voor de kijkcijfers en minder tjidrovend om gewoon een voor- en tegenstander aan het woord te laten, dan effectief na te gaan wie het bij het rechte eind heeft.

Als er ergens een discussie is over het feit of de evolutietheorie al dan niet moet onderwezen worden in scholen, is de waarheid dan het best gediend als beide kanten -rationele academici v. religieuze fanatici- gelijk aan het woord gelaten worden, of mogen we hier wat meer analyse en diepgang verwachten? Dit is wel een beetje zwart-wit, in de schrijvende pers vind je dat diepgravende heus wel terug, maar vooral op belangrijkste televisie talkshows domineert het verbale gevecht over de nuchtere analyse de strijd om de kijkcijfers.

John Stewart had het daar al eerder over gehad in zijn show en in interviews, hij vindt dat de taak van de media zich niet mag beperken tot het voorzien in een arena voor ideologisch gekissebis, maar dat het Amerikaanse publiek beter verdient. Mischien zouden in dat geval de heersende publieke opinies over de oorlog in Irak en de werkelijkheid niet zo ver uiteen liggen.

Toen hij daadwerkelijk voor één van die shows werd uitgenodigd, ging hij tot grote verbazing van de gastheren niet de vrolijke jan uithangen, maar nam de gelegenheid te baat om eens goed zijn gedacht te zeggen. Het gaat er nogal hard aan toe en is nogal oncomfortabel om aan te zien, maar ik heb dit segment vorig semester in mijn klas getoond, en het verdict was unaniem. He was dead-on right.

In de clip met Triumph The Insult Comic Dog (Poop Walhala) wordt ook op een hilarische manier de draak gestoken met de routines die de politieke verslaggeving in de V.S. beheersen.

Kijk ook een naar de Nextel dance party reclame, hilarish.

(Soms bevriest het beeld wel eens bij het bekijken, beweeg dan het pijltje onderaan aan het scherm een fractie naar links of rechts)

Posted by vana0047 at 12:54 PM