December 29, 2005

X-mas buit

770.jpg

Zo dat hebben we dan weer gehad. Kerstmis zit erop. Heathers ouders zijn gescheiden en hertrouwd, dus valt er nogal wat familie te bezoeken. Druk, druk, maar ook veel kadootjes. Prijs voor het origineelste presentje gaat naar Heaters zus Lisa, die ons een gigantische afstandsbediening gaf. We zijn namelijk constant ons "bakske" kwijt, eentje is er zelfs voorgoed verdwenen, dus dacht ze dat een afstandbediening van 40x15 cm goed van pas zou komen....

Posted by vana0047 at 11:55 PM

December 19, 2005

filmpje pikken

Vanavond met Jeff, Heathers pa, naar Syriana gaan kijken. Excellente politieke thriller met onder andere George Clooney. Complexe prent over de cynische uitwassen van de Amerikaanse dorst naar olie. Deed me een beetje
denken aan Spy Game, maar veel beter.

Heb in Humo gelezen dat in Belgie The Aristocrats in omloop gebracht is. Afgelopen zomer kende die film hier nogal wat succes, ziehier de Huno bespreking.

Een man wandelt binnen bij een talentenjager en zegt: ‘Ik heb een nieuwe act voor u! Een familieact!’ ‘En hoe ziet die act er precies uit?’ vraagt de talentenjager. Aldus, beste vrienden, begint één van de oudste en ranzigste moppen ter wereld, een mop die in standup-comedy-kringen bekend is onder de mythische naam ‘The Aristocrats’. De catch is dat de moppentapper van dienst a) niet mag raken aan de set-up en de punchline van de mop en b) het te improviseren middenstuk dient op te vullen met de meest misselijkmakende obsceniteiten (incest, plasseks en andere scatologische details leveren bonuspunten op). In de driedubbele lachkramp verwekkende docu ‘The Aristocrats’ doet een indrukwekkend legertje Amerikaanse en Britse komieken (onder meer Chris Rock, Robin Wiliams, Hank Azaria, Drew Carey, Billy Connolly, en Eric Idle) de mythologie van de mop uit te doeken - je krijgt meteen een soort anthologie van de Angelsaksische stand-up comedy - en uiteraard waagt iedereen een poging: de meest choquerende versie komt van Bob Saget, de vriendelijke presentator van ‘America’s Funniest Home Video’s’, die zich met zijn geratel over skullfucken, nekfisten en afgescheurde aambeien zowaar ontpopt tot één van de ziekelijkste geesten van het westelijk halfrond. U mag hem natuurlijk altijd proberen te overtreffen. Op Kerstavond bijvoorbeeld!


Ik vond de film vooral irritant, 60 keer dezelfde flauwe grap horen vertellen, zelfs al is het dan door gelouterde komieken, het gaat nogal snel vervelen. Het is vreemd als bijna iedereen in de zaal letterlijk over de grond rolt van het lachen terwijl je er zelf helemaal niks aan vindt. Het is natuurlijk ook allemaal een beetje haantjesgedrag, de hele premisse is immers dat deze grap grensverleggend, subversief en taboedoorbrekend is, een grap te explosief voor het grote publiek die tot voor kort enkel kon verteld worden na sluitnigstijd onder komieken. De filmmakers maken het publiek als het ware deelachtig aan een geheime cultus, en het publiek bedankt met gulle lachsalvo's. Ik vond het hoogst irritant, die ik-begrijp-het-helemaal-hoor-maar-hoe-luid-ik-lach typetjes. Terwijl die grap natuurlijk helemaal niet zo taboedoorbrekend is, maar gewone pis-poep-en-seks humor.

Nu was er naar het einde toe wel een interessante wending die the aristocrats toch nog op de valreep interessant maakt. De filmmakers tonen een komiek die op een of andere plechtigheid in New York een echte taboegrap maakt: een 9/11 grap. ("I am flying back to LA tonight, I'll have a lay over in the Empire State building"). Awoertgeroep was zijn deel, en ook in de cinemazaal was het plots stil, en was het plotseling ikzelf die opviel door mijn gelach. De komiek (Gilbert Gottfried) redde uiteindelijk zijn act door de Aristicrats grap van stal te halen, en zo werd de zogenaamde taboegrap een lapmiddel om de schade van echte taboehumor te herstellen. Zoals Alanis Morisette zou zeggen "Isn't that ironic?" (hoewel "rain on your wedding day" natuurlijk geen ironie is maar gewoon bad luck)

Posted by vana0047 at 1:36 AM

December 15, 2005

merry christmas or happy holidays

Opnieuw een sneeuwstorm op ons dak gekregen. Sneeuw blijft de max. Het wordt dus zeker een witte kerst, of moet ik misschien "witte feestdagen" zeggen? Het doorgeslagen politiek correcte denken
wil hier immers dat in winkels en in het straatbeeld niet meer naar het christelijke kersfeest wordt gerefereerd, maar dat het minder exclusieve "happy holidays" wordt gehanteerd. Het heeft hier tot nogal wat stof tot discussie geleid. Op de radio, op TV, in de krant, iedereen heeft het er wel over. Het is natuurlijk zo'n onderwerp waarbij de meerderheid zich de slachtofferrol kan aanmeten, en "rechts" Amerika maakt van de gelegenheid dankbaar gebruik to fight the popular fight tegen al die progressieve azijnpissers die kerstmis willen ontjezussen. Soms moeten de lefties hun battles beter kiezen.

Posted by vana0047 at 1:07 AM

December 9, 2005

valuable piece of advice

Een email gekregen van heathers vader met een schoonvaderlijk stukje advies:

"Next time you are too drunk to drive, walk to the nearest pizza shop, place an order, and when they go to deliver it, catch a ride home with them."

Moet ik dringend eens proberen. Hoewel ik er zeker van ben dat dit niet zou pakken, dat zal -zoals zowat alles- wellicht in strijd zijn met company policy. Zo probeerde ik eens op mijn fiets een Big Mac te bestellen in een Mac Donalds Drive In (het gewone restaurant was al gesloten). "No can do, sir." Wellicht uit vrees voor een rechtzaak mocht er een fietser warme koffie op zijn kruis morsen... Heb nog geprobeerd met een intimiderende blik de kassier zijn naam te vragen, maar hij was niet uit zijn lood te slaan. Toch wel een klein afgangetje. Dit voorval heeft me trouwens geinspireerd tot wat allicht niet mijn slimste zet ooit was in de States. Tijdens een middernachtelijke burger run in mijn Burger King periode (circa 2002) zag ik hoe een man hetzelfde lot beschoren was als ik destijds en niet te voet een bestelling kon plaatsen in the Burger King op een tijdstip dat alleen de Drive In nog open was. I could feel his pain. Je kan de Burgertjes als het ware bijna proeven, het kwijl staat al in je mond, maar omdat je geen auto hebt mag je je allicht behelpen met een cheese hot dog van het benzinestation aan de overkant van de straat. (die cheese hot dogs zijn overigens bepaald niet ongevaarlijk. De kaas die in de hot dog worst zit is gloeiend heet, en als je al te onbesuisd in je worstje bijt kan die kaas zo je neusgat binnenspuiten. Afzien!!) Anyhow, die kerel vroeg dus of hij bij mij in de auto mocht plaatsnemen en met mij zijn bestelling doorgeven. Dan moet je snel alles afwegen natuurlijk. De buurt was niet al te best maar nu ook weer geen ghetto. De kerel was African American en dat speelt ergens toch wel mee in de zin dat je ten opzichte van jezelf wil bewijzen dat je geen vooroordelen koestert. Was hij blank geweest had ik gemakklijker nee gezegd of was ik minder geneigd geweest nee te zeggen in the first place? Lastige vragen waarop ik eigenlijk het antwoord zelf niet weet. Het was een boom van een vent met een werkplunje aan. Hij zag eruit alsof hij de hele dag geschilderd had, veeleer iemand die op een eerlijke manier zijn kost verdient dan iemand die het op naieve toyota rijders met slechte eetgewoontes gemunt had. Dus liet ik hem maar bij mij instappen en samen gaven we onze bestelling door. Ik wou dat ik kon zeggen dat het een verrijkende ervaring was, dat we samen broederlijk onze hamburgertjes verorberden, onderwijl de kwaliteiten van de whopper vergelijkend met die van de Big Mac, dat hij van mijn cheese sticks at en ik van zijn chicken fingers, en dat heather's toyota corolla zinderde van al die feel good emoties. Maar zo was het niet. De kerel was nors en sprak geen woord. Toen bleek dat we alles op dezelfde rekening moesten zetten (comapny policy) en naderhand moesten uitvissen wie wat moest betalen bood ik uit beleefdheid aan om het grootste deel voor mijn rekening te nemen (hoewel hij meer besteld had) omdat het eenvoudiger was (maar het zou net zo eenvoudig geweest zijn mocht hij het grootste deel betaald hebben). Geen, "no no, let me get it for you driving me" maar gewoon een vanzelfsprekend "sure," alsof hij mij een gunst bewees. Eens de rekening vereffend maakte zich snel uit te voeten, toch nog vlug een "thanks bro' " mompelend voor hij de deur achter zich dicht sloeg. Moraal van het verhaal: soms hebben verhalen geen moraal.


Posted by vana0047 at 12:08 AM

December 6, 2005

gelukkige klaas!

Moest naar aanleiding van Sinterklaas plots zo maar aan wijlen Johny Turbo denken,
de Willem Vermandere van het zatte lied: "wie ziet der girn kinders, en is toch gin pedofiel?
't is sint nikloij me zinne frak frak frak, 't is zwarte piet me zinne zak." Destijds heeft die man op menig cafetafel te midden van de zatte studenten zijn ding gedaan tot
een enge ziekte hem te pakken kreeg. Ooit was ik eens op een kulak fuif waar johny turbo
de hele tent op zijn kop zette, guest DJ jan hautekiet stond met open mond al die gekke westkakkers gade te slaan. Meestal had ik na een nummer of twee wel genoeg van al het gehos, maar zijn stage name vind ik nog altijd fantastish (net zoals die van een of andere lokaal punkgroepje: The flying bierbaks).

Ondertussen is het hier bijtend koud geworden, -20 en om een of andere reden kan ik er absoluut niet mee om gaan dit jaar, allicht omdat het allemaal zo snel gegaan is, een paar weken geleden was het hier nog makkelijk 15 graden.


Posted by vana0047 at 12:15 AM

December 1, 2005

dans

Een Belgische komt dit weekend op bezoek in het Walker Art Center...

Posted by vana0047 at 1:19 PM