baslog

het non-event

Ik weet niet of dit nieuws tot in Belgie geraakt is, maar er is hier nogal wat te doen over een boek dat zou verschijnen waarin OJ Simpson beschrijft hou hij de moorden op zijn ex vrouw en haar vriend zou hebben gepleegd. Zou hebben. Niemand in (blank) Amerika twijfelt er echter aan dat OJ daadwerkelijk ook de moorden heeft gepleegd en zowat iedereen vindt het dan ook verwerpelijk dat OJ zo schaamteloos probeert wat extra poen te scheppen. Het boek had eind November in de rekken moeten liggen, en volgende week zou FOX twee specials wijden aan het te verschijnen boek waarin OJ uitgebreid aan het woord zou gelaten worden. Volgende week is een speciale week voor de Amerikaanse televisie, het is immers "Sweeps" week, de week waarin kijkcijfers gemeten worden aan de hand waarvan de reclametarieven worden vastgelegd. Traditiegetrouw halen de zenders dan de kijkcijferkanonnen boven. Fox dacht dat OJ een kijkcijferpiek zou opleveren. Bovendien is de uitgever van het boek ook eigendom van News Corporation, de moedercompanie van Fox en extra reclame op de TV zou de verkoop alleen maar ten goede komen. Een schoolvoorbeeld van media synergy zeg maar. Vandaag kwam echter het nieuws dat Fox van het hele opzet zou afzien en dat zelfs het boek niet zou worden uitgebracht. Enkele lokale Fox zenders hadden al laten weten dat ze het programma niet zouden uitzenden en ook in de andere media was de kritiek niet mals. Blijkbaar was de publieke verontwaardiging zo groot dat Fox inzag dat er een grens overschreden was en heeft het hele project, boek en TV programma dan maar afgeblazen. Dus de afgelopen week, en nu nog, hebben de media liters inkt besteed aan een boek dat nooit zal verschijnen en een TV porgramma dat we nooit zullen zien. Het non event ten top.

verkiezingen , verkiezingen

Aangezien ik deze (dit?) blog twee jaar terug opgestart ben naar aanleiding van de verkiezingen, is het misschien gepast even vlug een round up te doen van de verkiezingen alhier in minnesota. Zoals bekend hebben de republikeinen overal flink slaag gekregen, maar hier hebben ze toch enkele belangrijke overwinningen behaald in wat traditioneel een democratische staat is.

De gouverneur, Tim Pawlenty, een republikein heeft stand kunnen houden en is herverkozen. Zeer nipt weliswaar, maar de democratische uitdager heeft op het einde van de campagne een paar blunders begaan (Hij schold een reporter uit voor "Republican whore") die hem wellicht de overwinning hebben gekost. Meteen is de gouverneur, Tim Pawlenty, ook op de lijst voor potentiele presidentskandidaten terecht gekomen. Wie als Bush-friendly Republikein in een democratische staat in deze verkiezingen een overwinning behaalt lijkt sowieso electable. Persoonlijk moet ik hem niet zo, maar er lopen er ergere rond, en hij heeft een goed stel hersens, wat niet van iedere politicus hier kan gezegd worden.

Voor de Senaat won Amy Klobuchar, een Democrate, de eerste vrouwelijke senator voor Minnesota. de vrijgkomen zetel was echter van een democraat, dus een echte verrassing was dit niet. Een beetje meer opzienbarend was echter dat
Keith Ellison werd verkozen in het huis van afgevaardigden, en daarmee de eerste Moslim in de kamer wordt. Ellis komt uit "ons" kiesdistrict en kon op Heathers stem rekenen. Op de Standaard site las ik de volgende dag dat Elisson had gewonnen in de "staat" Minneapolis... verontrustend toch hoe veel fouten je vindt in de pers eenmaal ze bericht over iets waar je ietwat in thuis bent. Hoewel, eerlijk is eerlijk, toen ik een uur later terug checkte was de fout verbeterd. In een andere high profile race voor het huis van afgeevaardigden won oer conservitva Michelle Bachman een zetel. Kijk even naar haar site, ze is de Amerikaanse versie van Alexandra Van Coolen.

liegebeest

Ik heb, niet zonder enig vermaak, de hele hetze rond de (niet) maraton van Koen Fillet wat gevolgd. Tijdens mijn training op de marathon was ik tijdens het surfen op zijn blog gestoten en was een semi trouwe bezoeker geworden. Best een leuke blog, maar ik vroeg me vooral af hoe hij in godsnaam dacht een marathon te lopen door naar zijn werk te fietsen, maar blijkbaar had hij professionele begeleiding en wie ben ik om die mensen hun deskundigheid in twijfel te trekken? Hij had tenslotte een 20 km gelopen in een respectabele tijd, door zijn conditie fietsenderwijs te onderhouden en aan te scherpen zag ik hem wel in staat om een marathon in zes uur of zo te lopen. Allemaal een rookgordijn om de kijkcijfers ter wille te zijn, blijkt nu. Tikkeltje degoutant toch wel, en zijn antwoord op de kritiek is ook bijzonder flauw.
Het was allemaal maar promotalk en geen journalistiek, we hadden tussen de regels kunnen lezen op zijn blog en het heeft geen weerslag op zijn werk als journalist. Ieder zijn gedacht natuurlijk, maar ik vind die schalkse ruiters mentaliteit een vorm van misplaatste arrogantie. Verwacht hij echt dat jan met de pet telkens hij een journalist bezig hoort of leest nagaat of die journalistiek bezig is of er maar wat op zit los te lullen? Zou het voor de geloofwaardigheid van de media niet gewoon beter zijn als journalisten er een gewoonte van maken om niet bewust te misleiden? Allicht hanteert Fillet in zijn bezigheid als "Journalist" (wat dat ook moge betekenen) wel striktere normen, maar wat doet dat er toe als niemand hem meer gelooft? This is postmodernism baby, het verschil tussen schijn en zijn is niet langer relevant, perception is everything. Het vlaams belang heeft dit begrepen en grijpt Fillets marathonleugen aan als bewijsstuk x dat de media niet deugen.

Ik vind de premise van zo'n programma ook wat aan het haar getrokken. Alsof een marathon lopen het ultieme streefdoel moet zijn van iedereen die begint to sporten en alsof een marathon een lange martelgang behoort te zijn. Ik heb het programma natuurlijk niet gezien, maar dat is wel een beetje de indruk die ik krijg. Je een heel jaar afbeulen om dan na zes uur over de meet te strompelen lijkt me veeleer masochisme dan sport en ik vraag me af of je na zo'n ervaring wel zin hebt om ooit opnieuw de schoenen aan te trekken. Is het dan niet beter om op regelmatige basis tien tot twintig km wedstrijdjes te lopen op een manier dat je ervan kan genieten, en misschien later de sprong naar de marathon te maken?
Ik denk dat nogal wat mensen de marathon lopen om te kunnen zeggen dat ze er een gelopen hebben, en zo van hun lijstje van things-I-want-to-do-in-my-life kunnen schrappen. Ikzelf ben daar natuurlijk ook wel een voorbeeld van. Van januari tot mid april had ik omzeggens niets van sport gedaan, en toen ben ik beginnen trainen. Ik heb geluk gehad dat ik geen typische lopersproblemen heb gekregen (ik verstuikte mijn enkel serieus, maar dat was tijdens het voetballen) en dat ik al bij al redelijk ontspannen heb kunnen trainen. En eens ik gewend was aan de langere afstanden waren de meeste trainingsruns gewoon ontspannend, ook omdat ik niet veel op snelheid trainde. Maar ik weet niet of ik het had kunnen of willen volhouden had mijn lichaam geprotesteerd. Nu is die marathon voor mijn eigenlijk niet zo'n pijnlijke ervaring geweest. Natuurlijk heb ik in de laatste 10 km geweldig afgezien, maar dat hoort er bij. Maar als je door dokters en specialisten begeleid moet worden om een marathon in 5.45 te lopen en dan een week je bed niet uit kunt, is dat niet een beetje doelloze heroiek?

Maar toegegeven, mijn lopen is er ook wat op achteruit gegaan. Na mijn marathon heb ik wat meer gevoetbald en wat minder gelopen, hoogstens 20-25 km per week, if that. Maar ik heb wel al een nieuwe doelstelling: er is een Frozen Half, een halve marathon begin Februari en ik speel met de gedachte om daar aan deel te nemen.... we'll see

statistiek

Even het klassement van de jupilerliga bekeken. Ik zit er hier natuurlijk wel zeer ver vandaan, maar cijfers liegen niet: Club heeft 20 punten uit 11 wedstrijden. Brusselaar Emilio heeft dus na zestien wedstrijden 33 punten behaald. En qua toppers heeft hij enkel maar tegen aars-wit moeten spelen (en verloren). Caje had er 31 na 16 wedstrijden, met een nieuwere ploeg, meer geblesseerden en een zwaarder programma (en zonder een physical trainer Jan Van Winckel!) . Als er geen 6 op 9 uit de bus komt tegen Standard, Charleroi en Genk en de volgende ronde van de UEFA cup niet wordt gehaald kunnen ze het wat mij betreft niet maken Emilio ook niet buiten te gooien, hoe hard Degryse ook moge beweren: "en toch maken we vorderingen."

aardrijkskunde

Ik vind het niet kosjer om op deze blog het in al te veel detail te treden over mijn ervaringen in de klas. Je weet maar nooit wie dit leest en voor je het weet krijgt een (mogelijke) werkgever dit onder ogen en heb je een heleboel gezeur aan je hoofd over de privacy van de leerlingen en een gebrek een beroepsernst, etc. Ja, ik weel wel. amerikanen zijn geen talenknobbels, maar je weet maar nooit waar die vertaalprogramma's van Lernaut en Hauspie waar zoveel zwart geld van bakkers naartoe gevloeid is allemaal in gebruik zijn. Anyhow, ik maak vanavond toch even een uitzondering.

In mijn cursus in Saint Thomas geef ik om de week een actualitieitstest, vijf vraagjes over de actualiteit, zodat de studenten gedwongen worden toch af en toe een krant ter hand te nemen. Op een van mijn tests had ik een blinde kaart van Europa en Azie geplaatst met de vraag er Iran en Noord Korea op aan te duiden. Een extra punt kregen ze als ze Belgie wisten te vinden.

Van de 80 leerlingen wisten er een stuk of 7 Belgie te vinden, (niet zo verwondelijk, probeer jij maar eens Litouwen aan te duiden) een stuk of 12-15 wisten Iran te vinden en zo'n 25 wisten waar Noord Korea lag. Maar wat me eigenlijk het meest verwonderde was niet zozeer dat zoveel studenten niet wisten waar die landen precies lagen, maar hoe sommigen helemaal niet in staat waren om die landen zelfs maar bij benadering te situeren . Vraag mij om op een blinde kaart Ecuador aan te duiden, en misschien wijs ik wel Bolivia aan of zo, maar ik zal -en ik denk dat dit voor de meeste gemiddelde Europese studenten geldt- wel min of meer in de buurt zitten.

Sommigen van mijn studenten echter verwarden Noord Korea en Noorwegen of zagen Noord Korea en Belgie als buurlanden ergen in Oost Europa. En dat waren zelfs de ergste nog niet. Sommige studenten waagden zelfs geen gok en verkozen zich niet belachelijk te maken tegenover hun ietwat snobistische Europese lesgever.... Amerikanen zijn heus niet dom, alleen af en toe een tikkeltje onwetend met bitter weinig motivering om daar iets aan te doen. Vandaar dat een film als Borat enkel hier kan opgenomen worden volgens mij, maar daarover morgen meer....